Banja Koviljača, turizam.

U Banji Koviljači je u zadnjih nekoliko godina ekspanzija turizma. Mnogi gradjani Banje Koviljače su se posvetili turizmu o čemu svedoći veliki broj agencija za izdavanje apartmana i soba, restorana, novih stambenih zgrada i privatnih vila, a sve u cilju da se iz godine u godinu sve veći broj turista prijatno smeste i ugoste. Zbog blizine reke Drine, planine Gučeva, Tršića, manastira Tronoše, Čokešine i Soko Grada i u budućnosti se očekuje ekspanzija izgradnji novih stambenih objekata i privatnih vila.

Gučevo je šumovita planina koja je natkrila Banju Koviljaču s južne strane. Planina i Banja su dva nedeljiva pojma, jer se uslovljavaju i na sto načina spajaju i prožimaju. Gučevo se pruža pravcem severozapad-jugoistok i od Koviljače do planine Boranja dostiže dužinu od 15 kilometara. Najviši vrh Gučeva naziva se Crni Vrh i njegova nadmorska visina je 779 metara. Geolozi su ustanovili da je Gučevo izrađeno od različitih stena, među kojima su krečnjaci i peščari. U davnoj prošlosti, na Gučevu je bilo rasedanje terena, što je od značaja za pojavu termomineralnih voda. Za potrebe turista i izletnika na Gučevu ima nekoliko smeštajnih i ugostiteljskih objekata. Gučevo je bogato izvorima hladne, čiste i pitke vode. Od izvora nastaju mali potoci, nad kojima se dižu visoka stabla prostranih bukovih šuma. Na vrhu Gučeva je podignuta je Spomen-kosturnica poginulih 1914.godine u borbi na ovoj planini. Proplanak oko Spomen-kosturnice je izvanredan vidikovac. Kao na dlanu prostorom dominira Drina tekući velikim meandrima između Mačve i Semberije.

Srednjevekovni manastir Tronoša, se nalazi na četiri kilometra od Tršića. Podignut je 1317. godine kao zadužbina Katarine, žene kralja Dragutina, praunuka Nemanjinog. Crkva u manastiru je obnovljena 1559. godine, a u njemu je 1791 godine monah Josif napisao poznati Tronoški letopis, čija se kopija čuva u manastiru a orginal se nalazi u Beču. Manastir je bio mesto Vukovog ranog školovanja.

Manastir Sv. Nikola u Soko gradu, se nalazi na samoj granici tri opštine(Ljubovija, Krupanj i Mali Zvornik). Podignut je 2000. godine u neposrednoj blizini srednjevekovnog Soko Grada iz XV veka, poznatog kao poslednje tursko utvrđenje u Srbiji. Okolina manastira je bogata bujnom i netaknutom prirodom, kojom dominiraju visovi i vodopadi.

Manastir Čokešina. Ovaj spomenik kulture i rasadnik pismenosti smešten je ispod Cerskog visa Kumovca i brda Starca. Ktitor manastira bio je mačvanski vlastelin Bogdan Čokešu u XV veku. Već početkom XVIII veka manastir je bio rasadnik pismenosti u kome su učili mladići iz okolnih mačvanskih, pocerskih i jadarskih sela. U ratovima je manastir nekoliko puta paljen i rušen, ali ga je narod uvek podizao. Manastir je svedok i čuvenog boja protiv Turaka 16. aprila 1804. godine, u kome su izginula braća Nedići sa 300 boraca. Ova pogibija se u istoriji poredi sa pogibijom spartanaca na Termopilima. Leopold Ranke, poznati nemački istoričar u svom delu "Srpska revolucija" naziva braću Nediće Srpskim Leonidama.

Izvori: WikiPedia